Jednym z dzieł Montforta jest „Płomienna modlitwa", w której prosimy Trójcę Świętą o przyszłych misjonarzy Montfortanów:

7. O cóż Cię proszę? Liberos: o kapłanów wolnych Twoją wolnością, oderwanych od wszystkiego bez ojca i matki, bez braci i sióstr, bez krewnych według ciała, przyjaciół według świata, dóbr doczesnych, bez więzów i trosk, a nawet własnej woli.

8. Liberos: o niewolników Twojej miłości i Twojej woli, o ludzi według Serca Twego, którzy oderwani od własnej woli, która ich zagłusza i hamuje, aby spełniali wyłącznie Twoją wolę i pokonali wszystkich Twoich nieprzyjaciół, jako nowi Dawidowie z laską Krzyża i procą Różańca świętego w rękach: in baculo Cruce et in virga Virgine. Z buławą Krzyża i Różdżką Najświętszej Dziewicy (por. 1 R 17,40 et Ps 23[22],4), (św. Piotr Damian).

9. Liberos: o ludzi podobnych do obłoków wzniesionych ponad ziemię, nasyconych niebiańską rosą, którzy bez przeszkód będą pędzić na wszystkie strony świata przynagleni tchnieniem Ducha Świętego. O takich ludzi proszę wraz z Prorokami Twoimi, którzy przywoływali ich nadejście pytając: qui sunt isti qui sicut nubes volant. Kim są ci, co lecą jak chmury? (Is 60, 8) Ubi erat impetus spiritus illuc gradiebantur. Szły tam dokąd duch je prowadził (Ez 1, 12).

10. Liberos: o ludzi zawsze gotowych do Twojej dyspozycji, gotowych służyć Ci na głos swoich przełożonych, za przykładem Samuela mówiącego: praesto sum. Oto jestem (1 Sm 3,16). Zawsze gotowych iść i wszystko wycierpieć z Tobą i dla Ciebie, tak jak Apostołowie mówiący eamus et moriamur cum illo. Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć (J 11,16).

11. Liberos: o prawdziwe dzieci Maryi, Twojej Świętej Matki, z Jej miłości poczęte i zrodzone, w Jej łonie noszone, Jej piersią karmione, Jej matczynym staraniem wychowane, Jej ramieniem podtrzymywane i łaskami Jej ubogacone.

12. Liberos: o prawdziwe sługi Najświętszej Maryi Panny, którzy by na podobieństwo św. Dominika szli wszędzie, niosąc w ustach gorejącą pochodnię Ewangelii, a w ręce Różaniec święty; którzy by napastowali jak psy, płonęli jak ognie i jak promienie słoneczne rozpraszali ciemności świata. O głosicieli prawdziwego nabożeństwa do Twojej Najświętszej Matki; nabożeństwa wewnętrznego bez obłudy, zewnętrznego bez krytyki, roztropnego bez ignorancji, czułego bez obojętności, stałego bez lekkomyślności i świętego bez zarozumiałości. Ci, którzy gdziekolwiek pójdą, będą ścierali głowę starodawnego węża, by spełniło się w całej pełni przekleństwo, które nad nim zaciążyło: inimicitias ponam inter te et mulierem, inter semen tuum et semen ipsius et ipsa conteret caput tuum. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo Jej (Rdz 3,15).

 

Jeśli młody człowiek czuje się powołany przez Boga i chce rozpocząć drogę formacji, powinien najpierw skontaktować się z Ojcem Montfortaninem Mihovlem Filipovićem SMM (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.). Przyjęcie do naszego Zgromadzenia, zaczyna się od poznania osoby. Poprzez duchowe przewodnictwo, wspólne spotkania, rozmowy i modlitwy, kandydaci będą mogli utwierdzić się w rozeznaniu i wypełnieniu woli Bożej wobec swojego powołania. Aby rozpocząć formację wymaga to pewnej ludzkiej i duchowej dojrzałości.

Etapy formacji:

Postulat odbywa się w Częstochowie. Może trwać od jednego roku i dłużej, zależy też od osoby czy ma powołanie na kapłana czy na brata zakonnego. Możliwe jest również w tym okresie studiowanie filozofii (2-3 lata). Podczas Postulatu trwa nauka języka francuskiego lub włoskiego, jako przygotowanie do Nowicjatu;

Nowicjat odbywa się we Francji lub we Włoszech – jest to zależne od ilości kandydatów. Po nowicjacie, pierwszych ślubach, przyjmuje się habit (czarna sutanna, z kordonem z trzema węzłami i różaniec).

Seminarium, to znaczy studia filozoficzne i teologiczne odbywają się w Rzymie.


Zapraszamy!